майқара


майқара
зат.
Шөл, шөлейтті жерлерде өсетін қара жусан.

Қуралұлы А. Қазақ дәстүрлі медениетінің энциклопедиялық сөздігі.— Алматы: «Сездік-Словарь» . 2007.

Смотреть что такое "майқара" в других словарях:

  • майқарағай — … 2. Майқарағайдың сүрегі, ағашы. М а й қ а р а ғ а й д ы ң түтіні сіңген бес қанат қоңыр үйді жел селкілдетіп әкете жаздады (Т.Оразов, Қаныштың жастық., 36). Ошақ басында маздай жанған оттар көңілге ғажайыптай ыстық танылады. Тезек, м а й қ а р… …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • майқарағай — зат. Денесінде майы көп, жанғанда маздап жанатын қарағай ағашының бір тұқымы …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • майқара — (Түрікм.: Көнеүр., Небид., Таш.; Қ орда: Жал., Сыр., Арал; Ақт., Тем.) қырда өсетін жусанның бір түрі. М а й қ а р а н ы жылқы, қой сүйсініп жейді (Ақт., Тем.). Жерден көтерілісімен м а й қ а р а тарамдалып өседі (Түрікм., Таш.) …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • арақ — I [عرق] а. қатраҳои об, ки аз таъсири ҳарорат ва ҳаракати зиёд аз ғадудҳои зери пӯсти бадан метаровад; арақ кардан аз таъсири ҳарорату ҳаракат аз бадан таровиш кардани қатраҳои об; аз таъсири шарму хиҷолат дар обу арақ шудан; арақ рехтан арақ… …   Фарҳанги тафсирии забони тоҷикӣ

  • қара сабын — Алабота т.б. шөптердің күлін майға қайнату арқылы алынатын сабын …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • майқан — 1 1. (Ақт.: Жұр., Шалқ.; Алм., Шел.; Рес., Орын.; Жамб., Шу; Қарақ.) қырманда қызылдайтын астық үйіндісі. Мына тұрған м а й қ а н д ы қазір желге күрекпен атамыз (Ақт., Шалқ.). 2. (Ақт., Жұр.) бастырған егіннің топаны мен сабаны аралас түрі 2 Қ… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • майқап — зат. ихтиол. Оңтүстікғ Алтай өзендері мен Марқакөл көлін мекендейтін, қара қоңыр түсті, ірі жыртқыш балық. М а й қ а п көктемде қ ұ м д ы , ұ с а қ т а с т ы т а я з с ул а р д а уылдырықтарын шашады (Қазақст. жануар., 63) …   Қазақ тілінің түсіндірме сөздігі

  • қара май — 1 (Түрікм.: Красн., Небид., Құмд., Ашх.) мұнай 2 (Ауғ.; Ир.) күнбағыс майы, өсімдік майы …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі

  • ақ қарағай — зат. бот. Май қарағай туысына жататын жалаңаш тұқымды, мәңгі жасыл, сүректі ағаш …   Қазақ дәстүрлі мәдениетінің энциклопедиялық сөздігі

  • ақ май — 1 (Орал: Чап., Жымп.; Рес., Волг.) күз айларында қураған шөп жеген мал сүтінің майы. Бұл жерде палауды көбіне а қ м а й ғ а басады (Орал, Жымп.) 2 Қ орда., Арал; Қарақ.; Түрікм.: Ашх., Таш.) мақта майы. Бір шүйше (қ.) а қ м а й д а н қалғаны осы… …   Қазақ тілінің аймақтық сөздігі


Поделиться ссылкой на выделенное

Прямая ссылка:
Нажмите правой клавишей мыши и выберите «Копировать ссылку»

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.